het verste punt bereikt, door zand en sneeuw..

En ja hoor, we hebben weer een pc met internetverbinding gevonden. Wat een leuke reacties op onze verhaaltjes! Erg leuk om van jullie wat terug te horen. Ik kan me voorstellen dat een zeer vastberaden krab wel tot hilarische momenten kan leiden.. :-)

Inmiddels zijn we op onze meest westelijke locatie geland, Tsada (of Zanda). Van hieruit gaan we weer wat verder naar het oosten, maar zover is het voorlopig nog niet.
Gisterochtend zijn we vanuit Gertze vertrokken naar Ali. Het beloofde van tevoren al een lange dag te worden, maar dat het zo zwaar zou zijn hadden we niet verwacht. 480 km over onverharde wegen.. dan ben je behoorlijk door elkaar gestuiterd. Bovendien was het echt een verplaatsdag, dus razen over de vlaktes om aan de andere kant te komen. De chauffeur is daarbij ook niet de meest begaafde persoon (als het op rijden aan komt, voor de rest kunnen we dit lastig traceren omdat zijn Engels net zo slecht is als ons Mandarijn..), dus als hij de "alternatieve" routes neemt, naast de geprepareerde pistes, pakt dit meestal enigszins hobbelig uit voor de passagiers. Bovendien ligt de gemiddelde snelheid dan vaak lager dan gewoon over de piste rammelen.. maar goed. We zijn gisteravond na ruim 11,5 uur aangekomen in Ali en het viel qua stadje eigenlijk nog reuze mee. De Lonely planet gids was pessimistischer dan onze bevinding. Alleen de zoektocht naar een kamer.. Een aantal adressen al bekeken: vol, vies, te duur. Dan een plekje waarvan wij zoiets hadden van: no way. Daarop werden we naar een hotel geloodsd. Dat was beter, hoewel we wel moesten bijbetalen. Maar goed, wel een verwarmde kamer en schoon beddegoed. De temperatuur ligt hier nogal wat lager dan thuis, wij hebben het in Ali op het gevoel niet warmer gehad dan 3-5 graden. Vanochtend vroor het in elk geval..
Gisteravond laat nog gaan uit eten met de heren in een traditioneel Tibetaans restaurant. Dat was wel lekker en we zijn op de hoogte van de stand van zaken van de Chinese variant van Goede Tijden, Slechte Tijden.. Overal waar je komt in China of Tibet, hangt een breedbeeld TV op, waarop een of ander muziekprogramma de ruimte in schreeuwt of waar zich allerlei intriges afspelen in een soap.. Vaak wel lachen, want als zo'n ding aan staat, kijk je er ongemerkt nog naar ook..
Tegen 11 uur dan toch lekker onder de wol en een goede nachtrust.
Vanochtend (de dag van de arbeid, die hebben ze in China dus ook hoewel er druk gewerkt wordt..) eerst naar de winkel voor voorraad voor onze wandeltocht. Want in de plaatsjes waar we vandaag, morgen en overmorgen landen is er waarschijnlijk niet alles voorhanden (volgens onze gids..). Dus met 2 volle zakken over straat en nog langs de lokale versmarkt. Altijd hilarisch, 2 Westerlingen vs. 1 Tibetaanse dame die een Tibetaans brood probeert te verkopen of bij een vrouwtje wat fruit verkoopt.. Altijd spannend wat je dan uiteindelijk kwijt bent. Gelukkig is op de markt elke Jiao een Yuan waard, dus valt 't altijd mee..
Om 10 uur vertrekken.. zonder ontbijt, dat hebben we zelf geregeld. Vervolgens was het een zoektocht naar een wasstraat, want de Landcruiser was erg smerig.. Hadden we nog makkelijk een uurtje in bed kunnen blijven, maar goed. Ook wel leuk om eens te zien hoe dat hier gaat.
Eenmaal op weg, gaat de eerste helft van de route over asfalt (jawel!). Op een gegeven moment is er dan de afslag richting Sutlej-vallei, over onverharde weg. De weg stijgt (behoorlijk) naar een hoogte van 5300 m (de Lalung-la pas). Prachtige vergezichten en valleien vandaag. Na de tweede pas wordt de afdaling wat penibel.. veel sneeuw en ijs op de weg en af en toe is de weg weg. Gelukkig is er dan wel al een alternatief spoor, maar dat is dan wel wat spannender dan het origineel. Geweldig om mee te maken, hoewel we af en toe ons hart vasthouden met onze chauffeur. We zijn het er allebei over eens dat we het wellicht iets beter zouden kunnen, maar goed..
Het laatste stuk voordat we Tsada bereiken gaat door een Nationaal Geologisch Park. Schitterende bergen die op de meest tot de verbeelding sprekende manieren zijn gevormd door de natuur. Morgen krijgen we er nog meer van te zien, dus dat belooft wat..
Tsada is een klein plaatsje, merkbaar dicht bij de Indiase grens. In de regio Ali is veel militair vertoon en een tekst op een heuvel verwijst ook naar de Chinese politiemacht die ook in deze regio nog handhaaft..
We hebben een kamer in een guesthouse aan main street :-) een mooie nieuwe kamer, niks op aan te merken. Een hele verbetering ten opzichte van gisteren in elk geval, zelfs nu we de WC moeten delen.
Na de lunch hebben we het Tholing klooster bezocht, een van de meest veraf gelegen kloosters van de Gelugpa orde, gesticht in de 10e eeuw en daarmee waarschijnlijk een van de eerste van deze orde. Fraai om te zien. We worden "rondgeleid" door de "sleutelmonnik" (een van de 14 resterende monniken in het klooster), een bijzonderheid omdat onze gids nu ook een aantal kapellen voor het eerst te zien kreeg.
Na het bezoek aan het klooster lopen we door een park aan de rand van het plateau boven de Sutlej-rivier. Hier staan een heleboel mini stupa's en mani-muurtjes. Fraai om te zien, een mooie ervaring. De plek straalt wel iets bijzonders uit (als je tenminste de juiste richting uit kijkt..). Kijk je namelijk over het dorpje, dan zie je voornamelijk rode Chinese vlaggen..
Daarna maken we nog een ommetje door de Tibetaanse wijk en gaan dan naar onze kamer voor een kop thee.
Morgen naar een klooster in de buurt en naar de ruines van Tsaparang (het Guge-koninkrijk). Schijnt in een prachtige omgeving te liggen, dus dat belooft wat.
Nu eens kijken of we nog een warme douche kunnen scoren en waar we onze vieze kleren kunnen droppen.. :-)

We houden jullie op de hoogte (letterlijk en figuurlijk..), tot de volgend update maar weer..!

Groetjes, Marieke en Bart
:SMS update:: 1 mei 2012 :
Het is een feit: het badhuis in Tsada heeft goede douches! We gaan vanavond warm, schoon en gelukkig slapen!